Szukaj

Jak pracować z Kartami Emocji z dzieckiem z Zespołem Aspergera?

Agata, 22 styczeń 2021
Jak pracować z Kartami Emocji z dzieckiem z Zespołem Aspergera?

Jestem Trenerem Umiejętności Społecznych, dlatego mam dostęp do wielu ciekawych narzędzi, które pomagają w pracy z dziećmi ze spektrum, jednak w ostatnim czasie bardzo chętnie sięgam po zupełną nowość, która bardzo mile mnie zaskoczyła - karty Jupitajnia Parents.

Jest to talia kart, która składa się z czterech części: Karty Emocji, Karty Relacji, Karty Specjalne oraz Karty trudnych Sytuacji. Na początek chciałabym polecić Karty Emocji, które szczególnie mi się spodobały. Talia składa się z kolorowych kart, w której każda karta symbolizuje inną emocję w formie obrazka oraz w nazwy.

Dzieci ze spektrum autyzmu nie lubią chaosu i przy wyborze rzeczy, z którymi te dzieci mają kontakt należy zwrócić uwagę, żeby nie dostarczały zbyt dużej ilości bodźców lub nie zawierały zbyt dużej ilości elementów - trudno wtedy się takim dzieciom skupić. Kubie bardzo spodobały się Karty Emocji, ponieważ nie ma na nich żadnych zbędnych obrazków czy napisów - każda karta jest w innym kolorze i zawiera tylko nazwę zapisaną prostą, wyraźną czcionką oraz prostą grafikę symbolizującą daną emocję. Less is more.

Chciałabym Wam przedstawić, w jaki sposób wykorzystuję Karty Emocji do pracy z moim synem - zabawa jest świetną propozycją dla wszystkich dzieci, ale ja zaprezentuję w jaki sposób Karty mogą nam pomóc w pracy z dzieckiem z Zespołem Aspergera. Zabawa ma na celu poznanie emocji i co ważne szczególnie dla dzieci ze spektrum - zabawa pomoże w przećwiczeniu różnych zachowań, gdy dana emocja nas zaskoczy.

Zabawę zaczynamy od położenia kart obrazkiem do dołu, dziecko losuje pierwszą kartę, którą następnie odwraca. Dziecko czyta na głos nazwę emocji. Zabawa polega na “oswojeniu” danej emocji, czyli poznaniu jej i wymyśleniu sposobu, jak możemy sobie z nią poradzić. Pomocne mogą okazać się pytania:

  • Jaka jest pierwsza myśl, jaka przychodzi Tobie do głowy związana z tą emocją?
  • W jakich sytuacjach możemy czuć taką emocję?
  • Co ona nam daje?
  • Czy odczuwanie tej emocji jest dla nas przyjemne?
  • Jak czuje się nasze ciało, gdy przeżywamy taką emocję?
  • Jak możemy się przygotować na taką emocję?
  • Co możemy zrobić, gdy taka emocja nas zaskoczy?
  • Jak poradzić sobie z tą emocją?
  • Czego możemy się nauczyć dzięki tej emocji?

Kiedy uważamy, że temat został wyczerpany, następna osoba losuje kolejną kartę. Dużą wartością zabawy może być to, że wspólnie możemy wymyślać odpowiedzi na powyższe pytania, oczywiście pozostawiając dziecku ogromną przestrzeń do wypowiadania się. Polecam losować i omawiać karty na zmianę z dzieckiem, ponieważ dzięki temu nie tylko my poznajemy nasze dziecko, ale również pokazujemy dziecku inne spojrzenie na niektóre sytuacje czy emocje.

Dla Kuby ilość kart była zbyt duża, dlatego przygotowując zabawę z dziećmi z Zespołem Aspergera dobrze jest podzielić talię na przykład na 3 części. Talia składa się z dużej ilości kart, co daje nam duże możliwości zabawy, jednak dla dzieci ze spektrum duża liczba kart może okazać się przytłaczająca. Kuba zdecydowanie wolał, gdy kart jest mniej. Ujawniła się tutaj też ciekawość, co jest w pozostałych kartach, dlatego Kuba czekał na kolejne partie gry.

Jeszcze jedna uwaga - niektóre karty mogą okazać się dużym wyzwaniem, zająć nam więcej czasu lub rozmowa o danej emocji może wywołać w dziecku realne odczucia, dlatego przez całą zabawę jesteśmy uważni na dziecko. Kiedy Kuba był już zmęczony bardzo wyraźnie to komunikował poprzez odkładanie kart, albo po prostu nie miał ochoty już szukać nowych pomysłów i odpowiedzi na kolejne pytania.

Już po kilku zabawach Kartami Emocji bardzo wyraźnie widzę, że Kuba lepiej nazywa emocje. Dla mnie jednak najważniejsze jest to, że syn sam zaczyna nazywać emocje, które w danej chwili odczuwa i potrafi wykorzystać te zachowania, które przećwiczyliśmy w zabawie. Podczas jednej z zabaw z Kartami Emocji omawialiśmy w jaki sposób możemy reagować na złość, którą nagle poczujemy, Kuba wtedy przez chwilę zastanowił się, gdzie najlepiej się wycisza i gdzie czuje się najbezpieczniej - uznał, że takim miejscem jest jego łóżko. Sam zaproponował, że jak będzie czuł złość, to po prostu położy się na swoim łóżku na kilka minut. Niesamowite było to, że przy najbliższej sprzeczce z siostrą Kuba zamiast wpaść w złość, po prostu położył się na łóżku...wstał po kilku minutach, całkowicie wyciszony i z dumą oraz uśmiechem na twarzy zakomunikował mi: “To działa!”

Myślę, że trudno o lepszą rekomendację.

Katarzyna Malinowska, mama 11-letniego Kuby

Zapisz się na listę zainteresowanych

______________________________________

Nasz przypadek jest dość klasyczny, Kuba ma problemy z nawiązywaniem długotrwałych relacji z rówieśnikami, gdy chodził jeszcze do szkoły jego relacje z rówieśnikami były poprawne, ale wyraźnie nie potrzebował obecności innych dzieci. Kuba od trzech lat jest w edukacji domowej, dzięki czemu ma bardzo dużo czasu na rozwijanie swojej pasji, którą jest świat zwierząt - oczywiście, co jest charakterystyczne dla dzieci ze spektrum autyzmu, jego wiedza na ten temat wyprzedza daleko poza standardowe zainteresowania dzieci w jego wieku.

Widząc też deficyty na polu emocjonalnym bardzo dużo pracuję z Kubą, właśnie w tej strefie - syn ma problemy z rozpoznawaniem niektórych emocji, a przede wszystkim ma problem w sytuacjach, gdy te emocje go zaskoczą. Rzeczą oczywistą jest, że nie jesteśmy w stanie przygotować się i przewidzieć każdej sytuacji, dlatego Kuba czasem reaguje dość gwałtownie.

Koszyk

Twój koszyk jest pusty.

Dokonaj swoich pierwszych zakupów